OPIS RASY
CHARAKTER

Dojrzałość psychiczną tosa osiąga około 3-ciego roku życia. O cechach szczeniaków można przeczytać w zakładce WYCHOWANIE.
Dobrze wychowana, dorosła tosa to bardzo miły, niekłopotliwy, rodzinny pies do towarzystwa, spełniający także rolę obrońcy i stróża. Swoim charakterem przypomina nieco mentalność i osobowość dawnych mieszkańców wysp japońskich. Jest psem opanowanym, spokojnym, zrównoważonym, cichym - bardzo rzadko szczeka, czasem w zabawie, gdy jest niezwykle szczęśliwy, lub ostrzegając przed niebezpieczeństwem i wtedy nie należy tego lekceważyć. Tosa to także pies odważny i dzielny, szlachetny i dumny, niezwykle inteligentny, ciekawski (Ninja: Co tak świszcze przy tym materacu?), wrażliwy i delikatny. Nie lubi podniesionych głosów, krzyków, kłótni. Dla takich zachowań wykazuje głęboką dezaprobatę, wydaje się, że sprawia jej to ból lub dużą przykrość. Przy wrażliwości właścicieli na reakcje psa, może złagodzić domowe obyczaje. Wszelkie uwagi i karcenie przekazywane głosem spokojnym i zdecydowanym przyjmuje szybko i bez problemów zapamiętuje dobre nawyki. Bardzo przeżywa skarcenie słowne lub inny rodzaj kary, np. odesłanie na miejsce lub z domu do ogrodu.
Psy tej rasy mają świetnie wykształcony instynkt socjalny, są oddane rodzinie, czułe, bezgranicznie wierne. Lubią bawić się z domownikami (Gruba lina jest jedną z ulubionych zabawek Ninji), przytulać się, z przyjemnością przyjmują głaskanie, drapanie i pochwały. Uwielbiają być z rodziną, wystarczy im, że mogą położyć się koło swego pana,

nie absorbują swoją obecnością. Jeśli czegoś potrzebują nie piszczą, nie szczekają, nie używają łap, nie wariują, siadają przed domownikiem wpatrując się w niego intensywnie, aż do zwrócenia na siebie naszej uwagi. Gdy wstaniemy, pokażą czego chcą, np. zaprowadzą do pustej miski, jeśli brak w niej wody, do drzwi, jeśli chcą wyjść na dwór. Nawet w nocy postępują tak samo, siadają przy łóżku i wwiercają się wzrokiem we właściciela do czasu aż się obudzi. Przy większych śpiochach w ostateczności kładą bezgłośnie swój ciężki łeb na człeku i ten już nie ma wyjścia, musi się obudzić.
Tosy nie lubią być długo bez kontaktu z domownikami, dlatego też nie nadają się do trzymania ich na łańcuchu. Mogą przebywać w ogrodzie i mieszkać w budzie, ale muszą otrzymać niezbędną porcję ludzkiego towarzystwa i ciepła (zabawy, spacery, pieszczoty), w przeciwnym razie mogą stać się nieobliczalne i groźne, po prostu dziczeją. Bardzo długo pozostawione same w domu mogą z nudów „narozrabiać”.
Tosy, a zwłaszcza suki tej rasy, bardzo lubią dzieci

(Nasz 2-letni wnuk Julek i jego przyjaciółka Barbie.), ale do przebywania z nimi należy zarówno zwierzęta jak i dzieci przystosowywać. Pamiętać też trzeba, że najlepiej wychowany i przyjazny pies to tylko pies i podchodzić rozsądnie do wzajemnych relacji, nie zostawiając dzieci bez kontroli, ponadto należy uważać na tosi ogon (silny, o energicznych ruchach), który może zrobić krzywdę maluchowi. Warto wiedzieć, że w Stanach Zjednoczonych tosy używane są do dogoterapii, zwłaszcza do pracy z dziećmi z autyzmem.
Opisywana rasa to pies dominujący, bystry, dobrze strzegący swojego terytorium, czujnie obserwujący otoczenie

(Ninja bacznie obserwuje muzyków na koncercie w Kopenhadze.). Jednocześnie tosa bez problemu akceptuje wszystkie osoby przychodzące do domu, o ile są mile widziane przez gospodarzy, choć zawsze pilnie obserwuje gości. Łatwo wyczuwa „złe myśli” u przybysza i wtedy zachowuje się nieprzyjaźnie: nie da się pogłaskać, może nawet zawarczeć, na grzbiecie pojawia się „irokez”. Również nietypowe, groźne dla właściciela zachowanie obcych osób nie ujdzie uwagi psiego samuraja. Tosa ma świetnie wykształcone zmysły wzroku (doskonale widzi w ciemności) i słuchu (najmniejszy szelest wzmaga czujność). Gdy zapada zmierzch zmysły psa i jego nieufność, wyostrzają się

(Ninja. Co tam się dzieje?). Z tego powodu należy uważać na zabezpieczenie wejścia na teren ogrodu, wskazany jest domofon. W razie zagrożenia, które tosa ocenia bardzo racjonalnie, bez nieobliczalnych zachowań, nasza „przytulanka” przekształca się w lwa broniącego rodziny, choć w jego zamiarach nie ma chęci zrobienia krzywdy, lecz jedynie obrona.
Tosa jest niezwykle zwinna, zwrotna i szybka

(Zapasy Ninji i Barbie.), porusza się z harmonią porównywaną do afrykańskich kotów

(Jesteśmy zwinne jak koty.). Potrafi wspinać się po stromych skałkach i schodkach przypominających drabinę

(Żadne schody nie są straszne.) Mimo potężnej, masywnej postury i pierwotnego przeznaczenia, nie jest mięśniakiem lecz myślicielem

(Wyjść z namiotu na deszcz, czy zostać?). Najpierw rozważa sytuację, potem działa. Nie niszczy bez sensu kwiatów i krzewów w ogrodzie, choć sukom zdarza się kopać doły i podgryzać gałązki. Niektóre osobniki bardzo lubią zabawę w wodzie, inne wręcz przeciwnie. Tosa na ogół nie skacze na witanych domowników, jednak jeśli w młodości ma takie tendencje, trzeba je koniecznie zmienić. Bardzo lubi bawić się z innymi psiakami - w okresie szczenięcym nie ma znaczenia płeć, później lepiej aby samiec bawił się z suką, a nie z innym samcem, bo zabawa zapewne przerodzi się w walkę o dominację w stadzie. Na bawiące się tosy można patrzeć bez końca

(Na bawiących się Ninję i Barbie można patrzeć bez końca.), bowiem jest to niecodzienny widok japońskich zapasów w psim wydaniu. Podczas ewentualnej bójki z innym psem tosa jak przystało na zawodnika sumo walczy bezkrwawo, nie robiąc przeciwnikowi krzywdy, a tylko go unieruchamiając. Mimo to jest to widok raczej przerażający: tosa krępuje tylne i przednie łapy przeciwnika tak, że ten nie może się ruszyć, a jego łeb znajduje się w pysku naszej pociechy. Jednak, ze względu na to, że tosa jest bardzo delikatna nie używa zębów i zwykle nie pozostają po takiej walce żadne ślady. Często sama tosa zostaje zadraśnięta zębem przez swojego przeciwnika. Zwarcie takie kończymy komendą puść, spokój i ewentualnym lekkim puknięciem w głowę. Jeśli unieruchomiony pies się poddaje nie ma żadnych problemów. Niewątpliwie przy dużej agresji ze strony przeciwnika, walka taka może się skończyć gorzej. Odradzamy trzymanie samca tosy z innym dużym, psem, w tym inną tosą samcem, bowiem mają one w genach dominację i prędzej czy później dochodzi do prób przejęcia władzy w stadzie. W kontaktach z innymi zwierzętami, np. kotami, tosa przyzwyczajana do przebywania z nimi od szczeniaka nie sprawia zazwyczaj problemów, lubi tez inne zwierzęta


Ninja. Bliskie przyjazne spotkania

 

Kontakt
Ciekawe Linki